Spread the love

ഇന്നുകളുടെ പ്രവര്‍ത്തന ശൈലിയും നാളെകളുടെ രൂപവത്കരണവും ഇന്നലകളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുമെന്നുകൂടി ഓര്‍ത്തിരിക്കണം.

1976 ജൂലൈ 27, ചൊവ്വാഴ്ച അമേരിക്കയിലെ ബ്രോങ്‌സ് സിറ്റിയിലെ സെന്റ് മൈക്കിള്‍സ് ദേവാലയത്തില്‍ നടന്ന കരിസ്മാറ്റിക് പ്രാര്‍ഥനാ സമ്മേളനത്തില്‍, വികാരിയച്ചന്റെ ക്ഷണം നിരസിക്കാനാകാതെ ഒരു കാഴ്ചക്കാരനായി ഞാനും പങ്കെടുത്തു. ഞങ്ങള്‍ അവിടെ എത്തുമ്പോള്‍ ഒരു യുവാവാണ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്, കുറച്ചു സമയത്തിനകം ഓരോരുത്തരായി മൊത്തം 13 പേര്‍. വന്നവര്‍ വൃത്താകൃതിയില്‍ ഇട്ട കസേരയില്‍ ഇരുന്നും ചിലര്‍ നിന്നും കുശല പ്രശ്‌നങ്ങള്‍, വെക്കേഷന്‍ വിശേഷങ്ങള്‍ എന്നിവ പങ്കുവച്ചു. അതിനിടയില്‍ ആരോ ഒരാള്‍ ഒരു പാട്ടു നിര്‍ദേശിച്ചു, പറഞ്ഞ മാത്രയില്‍ ആദ്യം വന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഗിറ്റാര്‍ എടുത്തു പാടാന്‍ തുടങ്ങി. എല്ലാവരും ചേര്‍ന്നുപാടി. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്ത് അവര്‍ പിരിഞ്ഞപ്പോള്‍ സന്തോഷവും ചാരിതാര്‍ഥ്യവും ഓരോ മുഖത്തെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചു. തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരനുഭവവും ചൈതന്യവും എനിക്കും അനുഭവപ്പെട്ടു. സമ്മേളനഹാളിന്റെ വാതിലടച്ച്, പോകാന്‍ പറഞ്ഞ് വികാരിയച്ചന്‍ പോയപ്പോഴാണ് ആദ്യം വന്നയാള്‍ പോകാതിരുന്നത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത്. ”എന്തേയ്, തനിച്ചായിപോയി, പോകണ്ടേ?” എന്ന ചോദ്യത്തിനു മുന്നില്‍ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാത്തമാതിരി ഒരു നോട്ടം! ഒപ്പം കൈ നീട്ടി എന്റെ കൈയില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു ”ഡാഡി വരാനുണ്ട്, എന്നിട്ടേ എനിക്കു പോകാനാവൂ”, എന്നിട്ടു തുടര്‍ന്നു, ”ഫാദര്‍ ഞാന്‍ ജന്മനാ അന്ധനാണ് എന്റെ പേര് മൈക്കിള്‍”. ഞാനയാളെ നോക്കിയിട്ട് ബാഹ്യമായ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല, ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. കാഴ്ചയില്ലാത്തതില്‍ പരിഭവമില്ലേ? ഇല്ല ഫാദര്‍; എനിക്ക് കാണാന്‍ കഴിയില്ലെങ്കിലും കേള്‍ക്കാന്‍ സാധിക്കുമല്ലോ? ഫാദറിന്റെ കൈക്ക് പിടിക്കുമ്പോള്‍ കൈയുടെ ചൂട് അറിയാമല്ലോ എനിക്ക്. എല്ലാ ചികിത്സകളും ചെയ്തിട്ടും ഫലമില്ലാത്ത നിരാശയില്‍ വളര്‍ന്നപ്പോള്‍ കൊന്നുകളയാമായിരുന്നില്ലേ എന്നുവരെ ഞാന്‍ മാതാപിതാക്കളോട് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്. കടുത്ത നിരാശയില്‍ വളര്‍ന്ന ഞാന്‍ ചില സുഹൃത്തുക്കള്‍ നിമിത്തമാണ് ഇവിടെ എത്തിയത്. ആദ്യമാദ്യം വിരസമായി തോന്നിയെങ്കിലും ക്രമേണ എനിക്കിവിടെ വരുന്നത് ഇഷ്ടമായി. എനിക്ക് ഗിറ്റാര്‍ ഉപയോഗിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നു, ഇന്നിപ്പോള്‍ എന്റെ അന്ധതയെപ്രതിയും കര്‍ത്താവിനെ സ്തുതിക്കുന്നു. ദൈവപിതാവിന്റെ പരിപാലനത്തില്‍ ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു.

Please Login to Read More....


Spread the love