Spread the love

പഠിച്ചൊരു നിലയിലെത്തണം. കൈയില്‍ ശമ്പളം എണ്ണി വാങ്ങിക്കണം. എന്നിട്ട് കണ്‍കുളിര്‍ക്കെ അതിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കണം. പിന്നെ വീട്ടിലേക്കൊരോട്ടം. കാശ് അപ്പനെ ഏല്‍പിച്ച് വിശ്വസ്തയായ മകളാണ് എന്ന് അപ്പന്റെ മുഖത്തുനിന്ന് വായിച്ചെടുക്കണം. ചെറുപ്പത്തിലെപ്പോഴോ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ കണ്ട കിനാക്കളില്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു രംഗം ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം.

അന്ന് 2014 ആഗസ്റ്റ് മാസം എന്റെ ആദ്യ ശമ്പളം ഞാന്‍ കൈപ്പറ്റിയ ദിവസം മനസ്സില്‍ ആകെ ഒരു അങ്കലാപ്പായിരുന്നു. കാരണം ഈ പണം എന്തിനുപയോഗിക്കണം എന്ന തീരുമാനത്തിലെത്തുക നന്നേ പ്രയാസമായിരുന്നു. കുടുംബത്തിലെ ആകെ വരുമാനസ്രോതസ്സായ എന്റെ പപ്പയ്ക്ക് മാസങ്ങളായി പണി ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അനുജന്റെ പഠനവും പൂര്‍ത്തിയായിട്ടില്ല. മമ്മിക്ക് വിവിധ രോഗങ്ങള്‍; കടബാധ്യതകള്‍; മാസവരി അടച്ചു തീര്‍ക്കാന്‍ വകയില്ലാത്ത അവസ്ഥ; ആകെപ്പാടെ സാമ്പത്തിക പ്രശ്‌നങ്ങള്‍. അണാപൈസ എടുക്കാനില്ല കൈയില്‍. ഒപ്പം ജോലി ചെയ്യുന്നവര്‍ ആദ്യശമ്പളത്തിന്റെ ട്രീറ്റും പ്രതീക്ഷിച്ചു നില്ക്കുന്നു. എന്താ ഈ അവസരത്തില്‍ ഞാന്‍ ചെയ്യുക. അപ്പോള്‍ അമ്മയെ വിളിച്ച് ചോദിക്കാം എന്നു കരുതി.

വളരെ ശാന്തമായും സൗമ്യമായും മമ്മി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: ”മോളെ, നിനക്കു ഈ ജോലി തന്നതും ഈ ജോലി ആത്മാര്‍ഥതയോടെ ചെയ്യാനുമൊക്കെ ഇടയാക്കിയത് നിന്റെ സൃഷ്ടാവല്ലേ. ആ ദൈവത്തിനുതന്നെ നിന്റെ ആദ്യശമ്പളം നല്കിയാല്‍ മതി.” ”ഞങ്ങള്‍ക്കു അതു വേണ്ട.” ഈ മറുപടി കേട്ട് ഞാന്‍ സ്തബ്ധയായി. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം സഹപ്രവര്‍ത്തകരോട് ഒഴികഴിവുകള്‍ പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ മമ്മിയുടെ വാക്ക് അനുസരിച്ചു. ആ പണം സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നില്ക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കുള്ള വിവാഹനിധിയിലേക്ക് സംഭാവന ചെയ്തു.

രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുശേഷം എന്റെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചു.സമ്പാദ്യമൊന്നും ഇല്ല. നോട്ട് നിരോധനത്തിന്റെ സമയം. ബാങ്കുകള്‍ ലോണ്‍ തരാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്നു. സാമ്പത്തികമായി അന്നും മാന്ദ്യംതന്നെ. എന്നാല്‍ വളരെ അപ്രതീക്ഷിതമായി പലരില്‍ നിന്നും പണം ലഭിച്ചു. ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഇടങ്ങളില്‍ നിന്നും സഹായങ്ങള്‍ ലഭിച്ചു. മനോഹരമായിത്തന്നെ എന്റെ ദൈവം എല്ലാം ക്രമീകരിച്ചു. എന്നെ കരുതുന്ന, സ്‌നേഹിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടല്‍ അങ്ങനെ ഞാന്‍ രുചിച്ചറിഞ്ഞു.


Spread the love